De Afzonderingsbarakken

De afzonderingsbarakken of quarantaineblokken werden in 1942 oorspronkelijk opgetrokken om er 2000 Sovjet-Russische krijgsgevangenen in onder te brengen. Deze groep gevangenen was reeds in de herfst van 1941 naar het KZ-Flossenbürg getransporteerd. Ze verkeerden echter allen in een lichamelijk uiterst slechte toestand en waren in drie gevangenenblokken bij het 'revier' ondergebracht.

Ten gevolge van ziekte, ondervoeding en doelgerichte mishandelingen lag het sterftecijfer onder hen zeer hoog. De Sovjet-Russische gevangenen die in deze barakken terecht kwamen, werden niet in de lager- of kampboeken genoteerd. Zij vielen immers onder het 'Kommissarsbefehl' van Hitler waardoor ze in grote aantallen vermoord werden. Men heeft er het raden naar hoeveel gevangenen er ooit gezeten hebben, respectievelijk vermoord werden.

Daarom werden deze vier barakken vermoedelijk niet alleen gebruikt waarvoor ze gepland waren, maar deden ook dienst als quarantaine- en sterfblokken.

Tussen de twee laatste barakken nog een klein, met prikkeldraad omgeven, barakje: 'Het abortusbarakje', ook wel 'dodenhuisje' genaamd.

Net zoals bij andere barakken het geval was, waren ook deze slecht te verluchten en tijdens de winter moeilijk (lees: niet) te verwarmen.